Kiedy Bruna pociągnęła mnie za rękaw pod komisariatem, zrozumiałem, że nie chodzi już o włosy Lany, tylko o nas
Stałem z psem pod komisariatem w Katowicach, z ręką brudną od zaschniętej krwi i z telefonem, który wciąż milczał. To Bruna, znaleziona przypadkiem, wcisnęła mnie w decyzje, od których nie ma odwrotu, kiedy mój dom rozpadł się przez jedną „dobrą ideę”. Opowiadam, jak pies wciągnął mnie z powrotem w życie, zmusił do rozmów, których unikałem, i jak prawie go straciłem, zanim nauczyłem się być ojcem inaczej.