Pamiętam moment, w którym wszystko we mnie pękło, bo zrozumiałam, że przez lata pomagałam siostrze z miłości, a ona traktowała mnie jak wygodne źródło pieniędzy i ratunku. Zostawiłam za sobą mieszkanie, rodzinne kłamstwa i ten duszny wstyd, a w Ustce zaczęłam składać siebie od nowa przy kimś, kto pierwszy raz niczego ode mnie nie chciał poza obecnością. Kiedy siostra po czasie znowu stanęła w moich drzwiach i poprosiła o wybaczenie, musiałam odpowiedzieć sobie na pytanie, czy rodzina naprawdę ma prawo do kolejnej szansy tylko dlatego, że jest rodziną.