Do dziś mam przed oczami moment, kiedy usłyszałam płacz mojej córki i zobaczyłam ślad jego dłoni na jej twarzy. Wtedy zadzwoniłam na policję, choć wiedziałam, że w jednej sekundzie rozbiję własną rodzinę na kawałki. Po wyroku zrozumiałam, że czasem trzeba stracić wszystko, żeby wreszcie ochronić dziecko i przerwać to, co ciągnie się przez pokolenia.
Po śmierci męża moje życie zamieniło się w pole bitwy o spadek i bezpieczeństwo mojego syna. Zamiast wsparcia, spotkałam się z zazdrością i groźbami ze strony najbliższych. Codziennie zadaję sobie pytanie, czy dam radę ochronić to, co najważniejsze.
– W zeszłym tygodniu mój syn obchodził trzecie urodziny. Mój były mąż nawet nie pamiętał, w przeciwieństwie do jego matki. Powiedziałam jej, że może przyjść, co w tym złego? Przyniosła pieniądze, zabawkę i trochę słodyczy jako prezenty. Poszliśmy na spacer do parku, a potem wróciliśmy do domu. I wtedy wszystko się posypało! – lamentowała 32-letnia Justyna. – Co się stało? –
