Do dziś mam przed oczami moment, kiedy mój mąż stanął w drzwiach kuchni i powiedział, że jeśli nie sprzedam mieszkania po rodzicach, to nasze małżeństwo nie ma sensu. To mieszkanie było dla mnie ostatnim kawałkiem domu, zapachem mamy i ciszą po tacie, a dla niego tylko cyfrą, która mogła zakryć jego błędy. Kiedy wyprowadził się z domu, zostałam sama z bólem, wstydem i pytaniem, czy naprawdę można kochać kogoś, kto każe ci sprzedać własną przeszłość.