Stałam w sukni ślubnej na zapleczu sali i słuchałam, jak moja przyszła teściowa mówi, że po ślubie wreszcie „wezmę się za prawdziwe życie”, a nie za rysowanie domków. W jednej chwili wróciło do mnie wszystko, z czego zrezygnowałam dla Michała: praca, ambicje, poczucie własnej wartości. Tego dnia zrozumiałam, że jeśli teraz nie odejdę, to już nigdy nie będę sobą.