Mam 62 lata, mój mąż 68. Po 35 latach małżeństwa stajemy przed rozwodem, choć jeszcze niedawno byłam pewna, że jesteśmy szczęśliwi. Wszystko zmieniło się podczas jednej, zwyczajnej sylwestrowej nocy.
Opowiadam historię mojego życia po trzydziestu latach małżeństwa, które nagle się skończyło. Zmagam się z samotnością, próbuję odnaleźć własną tożsamość i odbudować relacje z dorosłymi dziećmi. To opowieść o stracie, nadziei i odwadze, by zacząć wszystko od nowa.
Od sześciu lat żyję sama po rozwodzie. Moja córka wyjechała do Krakowa i rzadko się odzywa, a ja codziennie zmagam się z samotnością i pytaniami o sens dalszego życia. Czy naprawdę lepiej być samej niż z kimś, kto rani?