Nazywam się Barbara i opowiadam o trudnej relacji z moją córką Martą, która wyjechała z Wrocławia i coraz rzadziej dzwoni. Każda rozmowa jest dla mnie źródłem bólu i niepokoju, bo czuję się rozdarta między miłością a poczuciem bycia wykorzystywaną. Razem z mężem próbujemy zrozumieć, gdzie popełniliśmy błąd i czy jeszcze możemy odzyskać naszą rodzinę.
Wszystko zaczęło się od zwykłego telefonu od mojej córki, a skończyło się łzami i poczuciem porażki jako matka i babcia. Zgodziłam się opiekować chorym wnukiem, bo nikt inny nie mógł, ale zostałam sama z żalem i rozczarowaniem. Ta historia to mój krzyk do wszystkich babć i dziadków, którzy czują się wykorzystywani i niezrozumiani.
Moja córka, Daria, po rozwodzie wróciła do mnie z małą córeczką. Chciałam jej pomóc stanąć na nogi, ale z czasem poczułam się wykorzystywana i samotna. Teraz nie wiem, gdzie kończy się matczyna miłość, a zaczyna poświęcenie, które niszczy własne życie.
Wszystko zaczęło się od zwykłego telefonu, a skończyło łzami, gniewem i pytaniem, gdzie popełniłam błąd jako matka i babcia. Zgodziłam się opiekować chorym wnukiem, bo nikt inny nie mógł, a skończyłam czując się wykorzystana i niezrozumiana. To mój krzyk do wszystkich babć i dziadków, którzy czują to samo.
Od zawsze czułem, że coś jest nie tak w mojej rodzinie, ale dopiero niedawno zrozumiałem, jak bardzo byłem wykorzystywany. Moi rodzice przez lata manipulowali mną, żebym im pomagał finansowo, nie zważając na moje potrzeby i uczucia. Dziś próbuję się z tego wyrwać i zastanawiam się, czy kiedykolwiek będę mógł im wybaczyć.
