Przez całe dorosłe życie byłam dla Piotrka podporą, nawet wtedy, gdy znosiłam upokorzenia i samotność. Wystarczyło jedno, zimne zdanie wypowiedziane przed świętami, żebym zrozumiała, jak bardzo się zatraciłam. W końcu musiałam siebie spytać: czy stawiając swoje potrzeby na pierwszym miejscu, jestem egoistką, czy po prostu po raz pierwszy jestem dla siebie sprawiedliwa?