Stałam przy zlewie z popękanymi od detergentu dłońmi, kiedy usłyszałam, że mój mąż znowu bez pytania zaprasza ludzi do naszego domu na sylwestra. Czułam, jak narasta we mnie wściekłość, żal i takie ciche upokorzenie, bo od miesięcy wszystko dźwigałam sama, a on nazywał to tradycją i gościnnością. Tamtego wieczoru w końcu powiedziałam na głos rzeczy, które dusiłam w sobie zbyt długo, i to zmieniło między nami więcej, niż się spodziewałam.