Do dziś pamiętam, jak moja siostra stanęła w progu kuchni i powiedziała, że jeśli naprawdę kocham rodzinę, to powinnam przepisać mieszkanie na jej córkę. Siedziałam przy stole w swoim bloku na dużym osiedlu i nagle zrozumiałam, że przez lata byłam dla nich nie tyle bliska, co po prostu wygodna. Najbardziej boli mnie nie sama kłótnia, tylko pytanie, gdzie kończy się pomoc, a zaczyna ciche wykorzystywanie człowieka przez własnych ludzi.