Stałam w kuchni z mokrymi rękami, kiedy mój mąż po dwudziestu latach małżeństwa powiedział mi, że odchodzi do koleżanki z pracy, a ja w jednej chwili poczułam, jak wali mi się cały świat. Potem zaczęła się brutalna walka o dzieci, alimenty i nasze mieszkanie, w której musiałam nauczyć się mówić głośno o swojej krzywdzie i nie dać się zastraszyć. Dziś wiem, że rozwód mnie nie zniszczył — on mnie obudził i zmusił, żebym wreszcie zawalczyła o siebie i o spokojną przyszłość dla moich dzieci.