Mam na imię Anna, mam 36 lat i od sześciu lat jestem żoną Piotra. To moje drugie małżeństwo. Moje pierwsze małżeństwo było burzliwym romansem, który zakończył się złamanym sercem i rozczarowaniem. Z tego związku mam córkę, Zosię, która urodziła się w 2013 roku. To właśnie w tym samym roku moje pierwsze małżeństwo się rozpadło.
„Czego ode mnie chcesz? Czy kiedykolwiek obiecałem Ci ślub? Nie potrzebuję Ciebie ani tego dziecka! Nawet nie wiem, czy to moje; pewnie mnie zdradziłaś,” powiedział Jakub do Ewy. Nie mogła uwierzyć własnym uszom. Jak mężczyzna, którego kochała, mógł stać się takim potworem? Kiedy to się stało? Przecież wyznawał jej miłość.
– „Mamo, miałaś przyjechać w przyszłym tygodniu,” odpowiedział Jan, ziewając głośno. „Przygotowalibyśmy się, odebralibyśmy cię z dworca…” – „Tak, teraz,” drżała Anna. –
Pomimo szczerych próśb, matka czuje się wielokrotnie wykluczona z rodzinnych wakacji. Jej próby zbudowania lepszej relacji z dziećmi wydają się być niezauważone.
Po tym, jak Janek zdecydował się na nowe życie z Kornelią, jego córka, Kaja, została pozostawiona, aby sama radzić sobie z uczuciem porzucenia i szukać uczucia gdzie indziej. Mimo życia z biologiczną matką, Jasmyną, Kaja tęskniła za rodziną, która wydawała się być na zawsze poza jej zasięgiem. W miarę dorastania, nadzieja na ponowne zjednoczenie zanikała, pozostawiając ją, aby znalazła pocieszenie w nieoczekiwanych miejscach. Jednak pustka pozostawiona przez decyzję ojca pozostała cichym męczeniem w jej życiu.
Proces był emocjonalnie wyczerpujący, ale ich wytrwałość się opłaciła, gdy Amelia zaszła w ciążę. Radość, którą czuli, była nie do opisania. Dziewięć miesięcy później urodził się Hubert, piękny, zdrowy chłopiec, który stał się centrum ich wszechświata.