Kupiliśmy dom pod miastem dla naszych dzieci. Rodzina zrobiła z niego darmowy pensjonat, a kiedy powiedziałam „dość”, zostałam egoistką
Przez cztery lata otwierałam drzwi krewnym, nawet gdy marzyłam tylko o spokojnym weekendzie z mężem i dziećmi. Gotowałam, sprzątałam i odwoływałam własne plany, bo bałam się, że ktoś nazwie mnie niegościnną. Dopiero płacz córki uświadomił mi, czyim kosztem utrzymuję tę rodzinną zgodę.