Nasze życie rodzinne było dość zwyczajne. Przez dwa lata wynajmowaliśmy mieszkanie. Potem udało nam się wziąć kredyt hipoteczny na dwupokojowe mieszkanie. Oczywiście musieliśmy pożyczyć trochę pieniędzy.
W dniu, w którym mój syn się zaręczył, znałam jego dziewczynę zaledwie od dwóch tygodni. Szczerze mówiąc, nie polubiłam jej za bardzo. Jej krzykliwy makijaż, wyzywająca sukienka i oczywiście powiększone usta sugerowały, że nie jest typem osoby, która lubi ciężką pracę. Poznałam jej rodziców, gdy wszyscy byliśmy w urzędzie stanu cywilnego. Mój mąż i ja właśnie przeprowadziliśmy się do miasta tuż przed
Miałam zaledwie 10 lat, kiedy moja matka postanowiła ponownie wyjść za mąż. Jej nowy mąż nie chciał mnie w pobliżu, więc wysłała mnie do cioci. Moja matka nigdy nas nie wspierała — interesowało ją tylko jej nowe życie, zostawiając mnie i ciocię, abyśmy radziły sobie same z jej skromnym dochodem. Moja ciocia nigdy mnie nie lubiła.
Oszukał mojego męża, udając, że tak bardzo za nim tęskni, że został z nami na dwa tygodnie. To miał być rodzinny weekend. Minęło dużo czasu.
Moja siostra i ja kiedyś byłyśmy nierozłączne. Mimo że Emilka jest ode mnie o sześć lat starsza, nigdy mnie nie zostawiła. Zawsze mi pomagała i broniła mnie przed rówieśnikami. W zamian robiłam wszystko, co mogłam, by chronić ją przed naszą mamą. Kłamałam, że Emilka wracała wcześniej z imprez i kryłam ją, kiedy tylko tego potrzebowała. Ale teraz wszystko się zmieniło.
Niedawno moja mama przyjechała nas odwiedzić, chcąc zobaczyć swojego wnuka. Zapytałam ją, czy chce kawy. W tym momencie wybuchła płaczem: „Dlaczego pytasz? Czy nie jest oczywiste, że wróciłam?”
Przez dziesięć lat moja teściowa musiała mieszkać z córką, zięciem i wnukami. Potem, Kasia, jej córka, która była kiedyś rozsądną i odpowiedzialną kobietą, opuściła rodzinę i przeprowadziła się do Warszawy. Janek kontynuował życie z teściową, ale później zdecydował, że nadszedł czas, aby uporządkować swoje życie osobiste. Szybko znalazł nową partnerkę, ale ona postawiła mu ultimatum
Po rozwodzie z pierwszą żoną, Jan zostawił jej wspólny dom, mimo że miał prawo do połowy. Jego była żona miała kolejne dziecko i zaniedbała ich starszą córkę, Emilię. Jan wziął Emilię do siebie, a jego nowa żona, Anna, przyjęła ją z otwartymi ramionami. Przez całe dzieciństwo Emilia miała wszystko, czego potrzebowała. Jednak gdy nadszedł czas jej ślubu, nie zaprosiła Anny, co rozwścieczyło Jana i zmusiło go do szukania rozwiązania.
Życie potrafi zaskakiwać w najmniej oczekiwanych momentach. To, co wczoraj wydawało się niemożliwe, nagle staje się rzeczywistością, pozostawiając nas z emocjami i decyzjami do podjęcia. Mój jedyny syn, dla którego zrobiłabym wszystko, postawił mnie przed ultimatum: „Biorę ślub i musisz to zaakceptować, mamo.” Fakt, że ta kobieta jest o 10 lat starsza i ma trójkę dzieci, sprawia, że jest to jeszcze trudniejsze do przełknięcia.
Rozmawiali jak najlepsi przyjaciele. Dlatego Janek dostał burę, gdy złożył pozew o rozwód. Mama próbowała ich pogodzić i była wściekła na nową dziewczynę. Wierzyła
„Nie zaznam spokoju, dopóki nie podzielisz się swoim mieszkaniem z bratem.” Mój brat właśnie taki jest. Ani tu, ani tam. A teraz muszę dzielić z nim mieszkanie.
Cały dom był pokryty płatkami, a mój wnuk raczkował, rozprzestrzeniając je jeszcze bardziej. Mój syn miał to posprzątać, ale jego żona odmawia zrobienia tego za niego.
