Mam na imię Zuzia i w wieku siedemnastu lat zostałam mamą. W tej opowieści dzielę się burzliwymi latami: kłótniami w domu, utratą znajomych i sobą zagubioną między pieluchami a odpowiedzialnością. Piszę szczerze o miłości, upadkach i nadziei w świecie, który z góry ocenia młode matki.
W tej historii opowiadam o burzliwej rodzinnej kolacji, podczas której ojciec przedstawia swoją nową żonę, a ja próbuję pogodzić się z utratą matki i rozczarowaniem w miłości. Zmagam się z rodzinnymi sekretami, własnymi lękami i pytaniem, czym naprawdę jest szczęście. To opowieść o dojrzewaniu, przebaczeniu i poszukiwaniu siebie.
To historia o rodzinnych tajemnicach, skrywanych żalach i jednej sukni ślubnej, która stała się katalizatorem zmian. Opowiadam o konflikcie z matką, Elżbietą, i o tym, jak jedno wydarzenie potrafi wywrócić życie do góry nogami. To opowieść o poszukiwaniu własnej tożsamości i odwadze, by zawalczyć o siebie.
Opowiadam o mojej ucieczce z domu po maturze, kiedy konflikt z mamą o opiekę nad chorym bratem stał się nie do zniesienia. Mama obwiniała mnie za wszystko i nie szczędziła mi gorzkich słów, nawet po moim odejściu. Ta historia to zapis bólu, poczucia winy i walki o własne życie.
Mam na imię Wojtek i mam trzynaście lat. W dniu moich urodzin zostałem sam, bo przyjaciele odwrócili się ode mnie, gdy przestałem ukrywać, kim naprawdę jestem. Moja mama, Ela, zrobiła coś, co na zawsze zmieniło moje życie i pokazała mi, że nawet w najciemniejszych chwilach można znaleźć światło.