– Moja synowa chciała wychować go według nowoczesnych zasad. Nigdy mu niczego nie zabraniała, nigdy go nie karciła, a nawet nie upominała. Na początku byłam zła, że ona
Ostatnio Elżbieta i Norbert przywitali na świecie swoją nowo narodzoną córkę, Hanię. Podczas gdy matka Elżbiety, Ariadna, jest chętna do odwiedzin i zamieszkania z nimi, aby pomóc, matka Norberta, Jadwiga, mieszkająca sama w swoim trzypokojowym mieszkaniu, jest zdecydowanie przeciwna temu pomysłowi.
Zofia wiedziała, co czeka ją w domu: niezadowolony mąż, Szymon, i jego nieustające narzekania na jej niedociągnięcia jako żony i matki. Szymon zajmował się ich dziećmi tylko jeden dzień w tygodniu, a czasem nawet rzadziej. W środy Zofia zaczynała pracę o 7 rano, zostawiając poranne obowiązki Szymonowi. Jego zadania były proste: obudzić chłopców, nakarmić ich śniadaniem i odprowadzić do szkoły.
Po naszym rozwodzie, mając na uwadze dwoje dzieci, Aleksander i ja myśleliśmy, że wszystko mamy poukładane. Nasz starszy syn, Kacper, miał sześć lat, a najmłodsza, Hania, zaledwie cztery. Wszyscy, włącznie z sędzią, wierzyli, że Aleksander jest zaangażowany w wspólne rodzicielstwo. Jednak jego entuzjazm osłabł, gdy rzeczywistość pełnoetatowego ojcostwa bez bufora małżeństwa dała o sobie znać. Jego prawnik kiedyś malował obraz oddanego taty, ale codzienne obowiązki szybko okazały się zbyt dużym wyzwaniem dla Aleksandra.
Konrad sądził, że jego matka, Zofia, będzie idealną opiekunką dla jego syna, Adama. Jednak wkrótce odkrywa, że jej intencje są dalekie od opiekuńczych.