Po dziesięciu latach ciszy moi rodzice stanęli w drzwiach z jedną torbą. Kiedyś wyrzucili mnie z domu za ciążę, a teraz nie mieli dokąd pójść
Stałam w kuchni z kubkiem zimnej herbaty, kiedy usłyszałam pukanie, które cofnęło mnie o dziesięć lat. Otworzyłam drzwi i zobaczyłam rodziców, tych samych, którzy kiedyś kazali mi wynosić się z domu, bo zaszłam w ciążę na studiach. Przyjęłam ich pod swój dach nie dlatego, że przestało boleć, tylko dlatego, że mój syn zasługiwał na coś lepszego niż rodzinna wojna.