Jestem Zofia, babcia z Krakowa. Moja synowa, której zawsze pomagałam, nagle zaczęła oddalać ode mnie moje ukochane wnuki. Przez ból, niepewność i rodzinne konflikty odkryłam prawdę, która na zawsze zmieniła moje życie.
Jednej nocy straciliśmy mieszkanie, bo teściowa postanowiła je sprzedać. Z mężem i synkiem musieliśmy zamieszkać w jej ciasnej kawalerce, gdzie każdego dnia walczyłam o rodzinę i godność. Czy kiedykolwiek odzyskamy to, co nazywaliśmy domem?
Od lat codziennie rano zanosiłam śniadanie bezdomnemu pod kościołem, nie spodziewając się, że ten drobny gest odmieni moje życie. W dniu mojego ślubu, gdy stałam przed ołtarzem, pojawiło się dwunastu nieznajomych z wiadomością, która złamała i uleczyła moje serce. To opowieść o tym, jak dobroć, nawet ta niezauważona, potrafi wrócić w najbardziej niezwykły sposób.
To opowieść o dramatycznej nocy, kiedy głód i bezsilność popchnęły mnie i mojego młodszego brata do kradzieży jedzenia. Zamiast kary spotkała nas niespodziewana dobroć policjanta Dariusza, która na zawsze zmieniła moje spojrzenie na ludzi i świat. Ta historia to nie tylko o przetrwaniu, ale też o nadziei i odwadze, by zaufać drugiemu człowiekowi.
